söke ekspres gazetesi
  • söke ekspres gazetesi



ECZACI ECMEL...


ECZACI ECMEL...

Geçtiğimiz Perşembe günü öğle namazından sonra Söke Merkez Kocacami'de yüzlerce el, çok güzel, güzel olduğu kadar çok iyi bir kızımıza dua için kaltılar. En yürekten dualar O'nun manevi ruhu için okundu...
Hayatının genç yaşında toprağa verdiğimiz Eczacı Ecmel'in vefatı sadece ailesini, arkadaşlarını ve meslektaşlarını değil, tüm Sökelilerin sonsuz üzüntülerine neden oldu. O çalışkan biriydi, karakterli ve saygın kişiliği olan bir kızdı. Söke'de fiili olarak meslek yaptığı Emek Eczanesi'nde 28 yıllık hizmetinde hiç bir olumsuz hali ve tavrı olmamış, eczacılık yeminine sadık kalarak vazifesini ve sorumluulğunu yerine getirmiştir.
Ecz. Ecmel Uçansoy, Sökemizin yakından tanıdığı Mustafa Özcanyüz'ün değerli evlatlarından birisiydi. Mustafa Özcanyüz gençliğinden itibaren ekmeğini alın teriyle kazanmıştır. Edindiği önce bir sonra ikileştirdiği kamyonlarının alınlarına "Emniyet" yazdırdığı için kendisi de bu isimle tanınırdı.
Emniyet Mustafa!..
Bir ara Söke'den ve kamyonlarından ayrılarak Almanya'ya gitmiş, her halde Almanya'dan ve Türkiye'den emekli olmuştu. Çocuklarının bir kısmı da sürekli olmasa da Almanya'da yaşamışlardı. Sonra da yaşadıkları şehre gelerek Konak Mahallesi Bahçe Sokak'taki evlerine yerleşmişlerdi. Mustafa Özcanyüz zaten var olan yeteneklerine Avrupa'daki kazanımlarını da ekleyerek daha birikimli ve daha sosyal bir insan olarak Söke'nin sivil toplumuna katılmıştır. Çok güzel şiir yazar, sesi ve musiki eğitimi başarılı olduğu için Söke Musiki Derneğinin değişmez koro ve solo elemanıydı. Seslendirdiği eserleri eksiksiz ve eserin bütün değerlerini bilerek okur ve yıllarca sahnelerde alkışlanmıştır. Uzun yıllar Söke Şoförler Odası Başkanlığı'nı başarıyla sürdürmüştür.
Ecmel, sesiz lakin yüreği sevgi dolu saygın bir genç kız olarak yetişti. Her sınıftan arkadaşları vardı. Ama Ecz. Nujan, yine Ecz. Jale ve Ecz Ayşe ile adeta dördüz gibiydiler. Orta okulun son sınıfıyla Söke Lisesi'nin birinci ve ikinci sınıfında kimya derslerini benden almışlardı. 1964'de açılan Söke Lisesi'nin eğitim ve öğretiminin ikinci yılında bu okulun öğrencileriydi. Tabii ki Söke Lisesi'nin ikinci mezunları olmuşlardı. Ecz. Ecmel, hayat boyu ayrılmadığı Ecz. Nujan Yaman'la "A" sınıfının ön sıralarında otururlardı. Nujan dendiğinde sadece benim değil, herkesin aklına Ecmel gelirdi. Geçtiğimiz Perşembe günü camiyi dolduran meslektaşlarının tamamı O'na olan bağlılıklarından, O'na olan sevgilerinden dolayı oradaydılar. Aynı yılar ve aynı sıralarda oturan Ecz. Halil İbrahim Ak yoktu. O gün kendisinin ve yine Aydın Lisesi'nden öğrencim olan eşi Mürteza Uçansoy da yoktu...
Kaderin cilvesine bakın ki aynı yaşta, aynı okulda, aynı meslekte yaşayan ve okuyan Ecz. Sevgi Akdoğaner, Ecz. Haluk Ergon, Ecz. Halil İbrahim Ak birer ikişer yıl arayla aramızdan ayrıldılar. Bunlardan sonuncusu Ecz. Ecmel Uçansoy'da aynı kaderi paylaştı.
Çocuğum gibi bana yakındı. Ailesine, sevenlerine, meslektaşlarına başsağlığı diliyorum. Kendisine yürek dolusu rahmet diliyorum.
Ruhu Şad Olsun...

 

Bu makale 1542 kez okundu.


Yorumlar
    Yorum Yaz
  • Halil Güven (9/2/2011)
    Sevgili ağabeyim, çoksaygı duyduğum kıymetli öğretmenim, sizden Allah razı olsun.Onlar benim de arkadaşlarımdı.. Hepsine Allah rahmet eylesin. Esen kalınız..