söke ekspres gazetesi
  • söke ekspres gazetesi



ÖĞRETMENLER GÜNÜ İÇİN BİRKAÇ SÖZ


ÖĞRETMENLER GÜNÜ İÇİN BİRKAÇ SÖZ

 

Emekli bir öğretmen olarak Öğretmenler Gününün benim için anlamı elbette ki çok özeldir. Bundan tam elli yıl önce öğretmen olarak atandığım ilk görev yerime gidişim daha dün gibi gözlerimiz önünde.

Atamam kendi memleketime, Söke İlçesi, Çavdar Köyü’ne çıkmıştı. Aydın Vilayet Encümen Salonunda gerçekleşen il içi kura çekiminde bu kurayı çekince önce tam olarak algılayamamıştım. Çavdar’ın nerede olduğunu bilmiyordum, sadece Çavdarlı Murat Efe adını duymuştum.

Sonra Bağarası’ndan gidileceğini öğrendim. Bağarası garajında Çavdar’a giden ciplerden birini buldum. Zaten başka vasıta da gitmiyordu. O ilk yolculuk ne kadar heyecanlı, ne kadar mutluluk ve gurur vericiydi…

Adeta bulutlar üzerinde uçuyordum. 

Diğer yolcular benimle pek ilgilenmediler. Ama şoför çok şakacı biriydi. Benim de toyluğumu fark etmiş, kendince eğlence bulmuş gibiydi. Aracımız ağır ağır o tozlu dağ yollarını tırmanırken ben de hayranlıkla o muhteşem çam ormanlarını seyrediyordum. Şoförün hemen yanındaydım. Sanki bilmiyormuş gibi sordu:

“Hayrola arkadaş, sen nereye gidiyorsun?”

“Ben öğretmenim, sizin köye gidiyorum…”

Şaşmış gibi yaptı.

“Sen öğretmen miydin?..”

“Evet.

“O zaman sen şimdi hemen in arabadan Hocam. Şimdi geri dön, yılbaşında gel. Bizim köyün okulları yılbaşında açılır.”

Şaşırmıştım, ama şaka olduğunu tahmin ettim.

“Şimdi sizinle gelip köyü göreyim, sonra yılbaşında tekrar gelirim…”

Aslında şoförün bu şakasında gerçeklik payı da varmış. Ben Ekim ortasında gitmeme rağmen daha okula öğrenci gelmiyordu. Diğer öğretmen arkadaşımla birlikte devamı sağlamak için günlerce uğraşmıştık.

***

Sevgili okuyucu, yukarıdaki anıyı “Gönlüm Anadolu’ya Düştü” isimli kitabımda hikaye olarak da anlatmıştım. O günlerden bu günlere elbette ki çok şeyler değişti. 

Elektriksiz, susuz, hatta okulsuz köylerde görev yaptık. 

Son görev yaptığım köyde bile telefon edebilmek için bir köyden diğerine karda, tipide yürüyerek gitmek zorunda kalırdım. Ama devir değişiyor. Değişen ve gelişen dünya ile birlikte biz de bu gelişime uymaya çabalıyoruz. 

Çok şükür Türkiye Cumhuriyeti Devleti yukarıda sözünü ettiğim eksiklikleri ve sıkıntıları aştı ama ne yazık ki bu süre içinde en fazla ihtiyacımız olan birlik, beraberlik ve huzuru tesis edemedik

***.

ABD dünyanın dört bir tarafından gelen göçmenleri Amerikan yurttaşlığında birleştirip tek millet yapmayı başarırken bizler ne yazık ki yıllardır bazen etnik, bazen mezhepsel ayrılıklar öne çıkarılarak ayrıştırılırken zaman zaman da sağ-sol, inanan-inanmayan gibi yakıştırmalarla kardeşi kardeşe hasım yapmışız.

Öğretmenlerimiz elbette ki çocuklarımızı ve de gençlerimizi geleceğe hazırlamak gibi son derece önemli bir görevi üstlenmişlerdir. Ama bunun da ötesinde, toplumu birleştiren, huzur ve güvenin birlik ve beraberlikte olduğunu eylemleriyle de söylemleriyle de ortaya koyan sevgi elçileri olmalıdırlar.

Bu anlamlı günde bütün öğretmenlerimi saygıyla ve sevgiyle kucaklıyorum.

 

Bu makale 539 kez okundu.


Yorumlar
    Henüz bu Makaleye ait yorum bulunmamaktadır. Yorum Yaz