söke ekspres gazetesi
  • söke ekspres gazetesi



HUKUK-U BEŞER VE ŞEHİT HASAN TAHSİN BEY


HUKUK-U BEŞER VE ŞEHİT HASAN TAHSİN BEY

                                                                

Önceki yazımda Hasan Tahsin Bey’in; biyografyası ile ünlü gazeteci Ahmet Taner Kışlalı’nın onun hakkında yazdığı bir makalesini sunmuştum. Hasan Tahsin Bey; sadece Anadolu kurtuluş Savaşı’nın ilk kurşunu değil, dünyadaki bütün mazlum Milletlerin Özgürlükleri için sıkılmış ilk kurşundur. Onun için dünyada bir eşi ve benzeri yoktur. Bu ilk kurşun Emperyalist Ordularının Kalbine sıkılmış anlamlı bir kurşundur. Verdiği mesaj: Yeryüzünde bir tek Türk Kalana kadar bu emperyalist ordularına kurşunlar sıkılacak! Vatan kurtulana kadar, bu kurşunlar sıkılacaktır.

Hasan Tahsin; Türk Tarihi’nin olduğu kadar, Türk Edebiyatı’nın da ölümsüz isimleri arasındadır. Bu kurşunla Türk Milletinin sesini zamanın Avrupa’sına  ve dünyasına duyura bilmek için büyük çaba gösterir ve canı pahasına bu ilk kurşunu Yunan Ordusu’nun kalbinde patlatır. Böylece Güzel İzmir’imiz’in Yunanlılarca işgalini protesto eden “RED-İ İLHAK” beyannamesi, düşman bayraktarını cansız yere seren ilk kurşunu bütün Türk gururunu bu kurşunla şahlandırır. Çıkardığı gazete: “HUKUK-U BEŞER” (1918-1919). Hasan Tahsin, o zaman, Avrupa’daki Türklük aleyhinde propagandaları durdurmak için Avrupa basının kapılarını aşındırır, sabrının taştığı yerde tabancasına sarılır, Türk düşmanlığı aşılayan toplantıları basar, konferansları sabota eder ve hak arayan sesini  Avrupa’da duyura bilmek için var gücüyle çalışır.

İşte, yenik, yitik ve işgal edilmiş Anadolu’nun bağrından çıkan bu ilk kurşun, gerçekte ulusumuzun ve giderek bütün mazlum ulusların emperyalizme karşı şanlı başkaldırışının da ilk kurşunudur! 15 Mayıs 1919’da İzmir’in  Kordonboyu’ n da Hukuk-u Beşer Gazetesi  Başyazarı Hasan Tahsin Bey’in ilk kurşunu düşman ordusunun bayraktarının kalbine sıkması ile başlayan “TÜRK ULUSAL KURTULUŞ SAVAŞI” Mustafa Kemal Paşa yönetiminde 9 Eylül’de yine Kordonboyu’ n da başarıya ulaşırken, bütün mazlum uluslar bağımsızlık savaşları çağının ilk perdesini açıyordu. Hasan Tahsin Recep hakkındaki kişisel görüşlerim hemen hemen  bu konudaki herkesin görüşlerine uyar. Bütün Birinci Dünya Savaşı’nda Türkiye’ye karşı silah almış düşman milletlerin top yekün gemilerine  ve düşman güçlerine tabancasıyla karşı durmuş bir adam ,tek adam ve bunu da bilinciyle; hem yurtsever, hem yurtsever, hem de sosyalist bilinciyle yapmış bir adam ve o tek kurşunla hiçbir şey yapamayacağını bilen bir adam. Ve o tek kurşunla hiçbir şey yapamayacağını bilen bir adam. Fakat sembolik bir iş yapmış olacağını  da biliyor. O ilk kurşunun arkasından milyonlarca kurşunun atılacağını da biliyor.

Hasan Tahsin bilinçle, sonradan “Müdafaa-i Hukuk” doktrini ve kuvay-ı milliye” milisi olacak iç direnişinin  tohumunu atan “Anıt Adamdır.”

ANIT İNSAN HASAN TAHSİN BEY

Herkesten mektuplar kalır, resimler kalır. Ölümcüldür kişi. Şöyle ya da böyle kapatır yaşama gözlerini. Ardında mektuplar, resimler, anılar kalır. Solar gider kağıtlar, resimler eskir, anılar da ölür yakınların yitip gitmesiyle. Bir insan nedir ki zaten Belirli bir zaman parçasına sıkışmış bir yeryüzü yaratığı, elli yıl, kırk yıl, otuz yıl içinde tüketir dünya öyküsünü. Hiçbir eylem yapmazsa, hiçbir yapıt bırakmazsa ardında adını yaşatacak, kim hatırlasın onu, niye, niçin? 

   Bir alanda, bir eylemde, bir uğraşta ilk olmak önemlidir. Hele bir ulusun bağımsızlık savaşının ilk kurşununu atan insan olmak, bir savaşta ilk şehit olmak… Osman Nevres, bilinen adıyla Hasan Tahsin  işte tarihimizde böyle bir ilktir. Bir simgedir. Bir anıttır. BİR ANIT ADAMDIR. BİR ANIT İNSANDIR.  İZMİR’E çıkartma yapan Yunan Ordusunun  karşısına tek başına dikilip bayraktarını vurarak düşman sancağını toza ve toprağan bolayan adam… Öleceğini bilerek yaptı bunu o. Bazan bir tek kişinin bir olayın, bir eylemin simgesi olacağını bildiğinden… Gücünün böyle bir şahlanışı sağlamaya yeteceğine inandığından…

Osman Nevres “ namusu”u her şeyin üstün de tutuyordu. O gerçek bir aydınıdı, gerçek bir vatan severdi. Batılı bir kültürle yetişmiş bir gazeteci, bir yazar.Yıllarca Fransa’da yaşamış,Türklük gururunu herzaman ön planda tutmuş bir yurtsever. İzmir’e düşman askerlerinin ilk ayak bastıkları ilk günü yakın bir arkadaşı şöyle anlatıyordu: “Punta’dan karaya çıkan askerin bir kısmı bir müfreze halinde Hükümet Parkının  kordonla birleştiği noktadan vilayete doğru ilerlemeye başladı. Bundan birkaç dakika önce yanıma gelen Saim Bey ile konuşurken biraz öteden Hasan Tahsin bey  de bizi görmüş ve merakla etrafı geçiriyordu. Yunan müfrezesi parkın içinde ilerliyordu. Önlerinde kır bir ata binmiş, lacivert kostümlü, fört şapkalı bir yunan palikaryası ve yanında oldukça büyük bir yunan bayrağını taşıyan bir adam  vardı. Müfreze silahlı olarak bayrak taşıyanın ve süvarinin arkasından yürüyordu. Hasan Tahsin Recep Bey bu manzarayı görünce  birden bizden ayrılarak on-onbeş adım kadar ilerleyip öndeki kalabalığa karıştı. Arkasından bizde yürüdük . Fakat  o daha atik bir  hareketle…”, Osman Nevres atar kurşunu  ya da bombayı o anda. Burası kesin değil, tanıklar belleklerinin karışıklıklarında sıkılan kurşun muydu, yoksa atılan bomba? mıydı bilemiyorlar. Her ne olursa olsun düşmana başkaldırma bir eylem olmuştur artık… Kurşunda olsa, bombada olsa sonuç aynı. Bir patlayıştır, yenilgiden kurtuluş  özleminin habercisidir, düşman saflarnda ilk şaşkınlığı, ilk korkuyu yaratan bir davranıştır…

Osman Nevres yalnız bir eylem adamı değildi, Türk halkının, özellikle “alt tabaka” dediği emekçi yığınlarının daha iyi, daha güzel bir yaşama  düzenine  kavuşmasını, kavuşturulması isteyenlerden biriydi. Kurtuluş Savaşımızın öncüsü , ilk silah kullanan, bu uğurda  ilk şehit düşen kişinin  bir aydını oluşu, bir yazar oluşu, bir vatan sever gazeteci oluşu, üstelik de gerçek milliyetçi, gerçek halkçı toplumcu bir düşünce adamı oluşu üzerinde  durulması gereken  bir noktadır. Demek canını bir dava, bir inanç uğruna  ancak böyleleri veriyor.  Gerçek aydınlar, gerçek milliyetçiler, gerçek namuslular…

   İşte 12 Mart 1919’da yayınlanmış bi “Alt Tabaka” adlı Başyazısının  başlangıç ve bitiş parçalarından bir örnek sunuyorum: “Bizde en ziyade düşünülecek bir sınıf varsa, o da şüphesiz alt tabakadır. Çiftçi, makineci, dükkancı, hasılı erbab-ı say ü amelin teşkil ettiği bu sınıf ahali ahali alnının teriyle ekmeğini kazanır, devletin hazinesini hissesi mesaisiyle doldurur. Asker olur kan vergisini de öder. Alt tabaka devlet denilen binanın temel ve esasıdır. Onları düşünen bir hükümet, kendini de düşünmüş olur.”

İşte size gerçek bir milliyetçi, gerçek bir hümanist, gerçek bir eylem adamı, kısacası gerçek bir aydın… Evet tam deyimiyle bir “anıt insan” Bir Anıt adam gibi adam” ruhu şad olsun. Makamı cennet olsun!

Yazımı hemşehrimiz olan Edebiyat Öğretmeni ve Aydın Şafak Gazetesi Köşe Yazarlarından olan değerli meslektaşım ERHAN TIĞLI’nın bir şiiri ile sonlandıracağım. Hasan Tahsin Türk gençleri için bir sembol ve bir bayraktır.

 

ÖZGÜRLÜK TOMURCUĞU

 

Bir özgürlük tomrcuğu patladı

İzmir gülşeninde

Yayıldı yurdun dört bucağına rüzgarleyin

Atçı benliklerde gül olup

Öncüsüydü Hasan Tahsin

Destan yüreklerin

Kuvayı Milliye kokup

Yazıldı bağımsızlığın doruğuna

Eylem olup çıktı özlem dağına

Çiçekler yağdırdı umut bağına

İlk kurşunuydu Hasan Tahsin

Yurdunu sevenlerin

“Ya bağımsızlık ya ölüm!”

Parola oldu Atatürk’le birlikte

Tüm mazlum ulusların evrenin

Ülkeden ülkeye aktı ırmakça

Habercisiydi Hasan Tahsin

Gelecek güzel günlerin

ERHAN TIĞLI

(EMEKLİ EDEBİYET ÖĞRETMENİ VE GAZETECİ YAZAR)

Bu güzel şiirinden dolayı teşekkür eder, saygılarımı sunarım.

 

Bu makale 464 kez okundu.


Yorumlar
    Henüz bu Makaleye ait yorum bulunmamaktadır. Yorum Yaz